O novim radovima Danila Vuksanovića
Galerija Kulturnog centra, Bačka Palanka, decembar 2007 - januar 2008.

Najnoviji ciklus radova Danila Vuksanovića, slikara iz Novog Sada bavi se specifičnim problemom slike u onom momentu kada poleđina slike postaje lice (zakačaljka je sada za promenu napred, sa lica rada). Naime, ispisujući nemušte simbole i tekstove po slepim ramovima u kojima gotovo uvek postoji i krst, upisan i jednakostraničan, autor sugeriše na univerzalne motive toliko poznate iz istorije umetnosti. Zato, na ovim radovima aplicirana piramida jeste asocijacija pognute glave Isusa Hrista, njegovog pada i uskrsnuća, istovremeno.

Osnovni, početni simbol u vidu piramide, smaknute od centra prilikom komponovanja u slici (radi se o onim radovima koji su nastali na platnu), koja je sastavljena od mnoštva rukopisa raznolikih intenziteta, kao u mimohodu, jeste Vuksanovićev povratak prastarom arhetipu, njegovoj početnoj inicijaciji u svetu znakovnih pojava. Odviše je reći da ovi radovi Danila Vuksanovića imaju izrazit lični pečat, jer, radi se o njegovom rukopisu u doslovnom smislu te reči. Poput udisaja i izdisaja na trakama slepih ramova naše površne prolaznosti prepoznajemo slova, reči, simboliku slikovnog pisma.

Kao da umetnik nastoji da upozori na prisutnost prevelikog broja informacija u savremenom svetu sveopšte globalističke dostupnosti. Slepi ramovi zapravo su okvir, materijalno ograničenje umetnikovog i ljudskog vidokruga na kojima se odigrava još jedna epizoda velikobratskog svakodnevlja pod nadzorom svevidećeg auditorijuma. Pulsiranje napisanog, u dahu, u prekratkom danu ovim radovima daje ulogu poruke koja pokušava da kaže šta se krije iza naličja slike, ispred maski formalizama koje nas redovito zaslepljuju.